نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفتی تو و خون جگریست از تو مرا

جان بر لب و دل پر خطریست از تو مرا

یک موی ندارم که نه آغشتهٔ تست

بر هر مویی نوحه گریست از تو مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر احساس عمیق فراق و دلتنگی هستند. شاعر از درد و رنجی که ناشی از دوری معشوق است سخن می‌گوید و به شدت تحت تاثیر آن قرار گرفته. عشق او آن‌قدر عمیق است که حتی موهایش نیز یادآور معشوق و سوگواری برای اوست. حس جان‌برلب و دل‌نگرانی از نبودن او نشان‌دهنده شدت این احساسات است.