شمارهٔ ۱۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به احساس غم و ماتمی که پس از شب گذشته دارد، اشاره می‌کند. او از زیبایی گل‌ها که ناشی از اشک و غم اوست، صحبت می‌کند و از طرفی بیان می‌کند که در لحظات راحتی و رنج، به فردی نیاز دارد که در این غم و درد با او هم‌دردی کند، اما از آنجا که آن فرد دیگر در کنار او نیست، نمی‌داند با که در مورد غمش صحبت کند.