نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از ناز چه سود چون بسودی آخر

بی شمع شبی چون نغنودی آخر

اکنون به کفن در بغنودی در خاک

رفتی و تو گویی که نبودی آخر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به ناکامی و بی‌فایده بودن عشق و زیبایی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ناز و زیبایی معشوق هیچ سودی ندارد چرا که در نهایت همه چیز به زودی و از دست رفتن می‌انجامد. او به غم از دست دادن معشوق و احساس پوچی در زندگی اشاره می‌کند، به‌طوری که حالا او در خاک آرامیده و گویی هیچ‌گاه وجود نداشته است.