نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم

چون تو بشدی من به که نازم چکنم

ای جان و دلم! بسوختی جان و دلم

من بی تو کجا روم چه سازم چکنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق فقدان و درد ناشی از جدایی است. گوینده به صورت شاعرانه می‌گوید که پس از مرگ محبوبش، رازهای دلش فاش شده و نمی‌داند چگونه با این غم کنار بیاید. او در عین حال به عشق و وابستگی عمیقش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بدون محبوبش هیچ جایی برای رفتن و هیچ کار دیگری ندارد.