نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بس زود به مرگ کردی آهنگ آخر

گویی رفتی هزار فرسنگ آخر

از ناز چو درجهان نمیگنجیدی

چون گنجیدی در لحد تنگ آخر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به مرگ غم‌انگیز معشوق اشاره می‌کند و احساس می‌کند که او به سرعت از میان رفته است. با اشاره به زیبایی و ناز معشوق، بیان می‌کند که او در زندگی نمی‌گنجید، اما حالا در قبر، در مکانی تنگ و محدود قرار گرفته است. این شعر به نوعی حس فراق و درد ناشی از فقدان را به تصویر می‌کشد.