شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمثیل ازذریا و چشمه اشاره دارد. شاعر از وجود یک دریای بزرگ در کنار خود سخن می‌گوید که از چشمه‌ای کوچک به نام لؤلؤ لالا به وجود آمده است. او می‌پرسد که چطور ممکن است از یک چشمه، دریایی عظیم خلق شود، در حالی که معمولاً چشمه‌ها به سمت دریا می‌روند. این بیان نشان‌دهنده‌ی عظمت و زیبایی خاصی است که در مسائل کوچک نهفته است.