شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دل که نشان غمگساری میجست
خون گشت و نیافت، روزگاری میجست
وان خون همه در کنار من ریخت ز چشم
کو نیز ز چشم من کناری میجست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساس عمیق ناامیدی و غم هستند. شاعر از دل تنگ خود صحبت می‌کند که به دنبال دلسوزی و آرامش بوده، اما در عوض تنها به غم و خون رنجیده‌تری رسیده است. او اشاره می‌کند که اشک‌هایش در کنار دیگران ریخته، حال آنکه آن‌ها نیز به دنبال آرامش و دلسوزی هستند.