شمارهٔ ۱۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به چشمش می‌گوید که باید خواب را کنار بگذارد و از دل خرابش بویی به مشام برساند. او اشاره می‌کند که با وجود غرق شدن در آتش، این واقعیت را باید به آب ببرد و از آن بگذرد. به طور کلی، شاعر به تلاش برای رهایی از درد و رنج‌ها و یافتن آرامش اشاره می‌کند.