شمارهٔ ۱۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند که پشت و روی دارم کاری
از دیدهٔ خویش تازه رویم باری
رویم که ز آب دیده دارد ادرار
هر لحظه مراتازه کند ادراری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به توصیف حالتی انسانی میپردازد که با وجود ظاهر متفاوت و دوگانگی درونی، احساساتی عمیق و تازهای را تجربه میکند. شاعر اشاره دارد که حتی با چشمان خود نیز نمیتواند بهدرستی خود را مشاهده کند و هر لحظه احساسات او تازه و جدید است. به نوعی، این شعر به کشمکشی در درون فرد و احساساتش اشاره دارد.