شمارهٔ ۱۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار احساس عمیق ناامیدی و رنج را بیان می‌کنند. شاعر به دل و دیده‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌تواند هر لحظه درونش را به درد و خون آغشته کند. همچنین اشاره می‌کند که با وجود غم و گریه‌ها، نمی‌تواند آنها را از دلش خارج کند. به نوعی، این عبارات نشان‌دهنده‌ی ناتوانی در رهایی از دردها و غم‌هاست.