نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خونی که مرا در دل و جان اکنون هست

صد چندانم ز چشم چون جیحون هست

گر قصد کنی به خون من کشته شوی

کاینجا که منم هزاردریاخون هست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عمق احساس و تمایلات شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خون او (عشق و هیجاناتش) بسیار شدیدتر از هر چیز دیگری است و اگر کسی بخواهد او را شرمنده یا آسیب‌پذیر کند، باید بداند که او در قلبش دریاهایی از احساسات و خون دارد. به عبارت دیگر، شاعر بر شدت و غنای احساسات خود تاکید می‌کند.