شمارهٔ ۲۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس شدید عشق که سبب بی‌قراری و بی‌خوابی شاعر شده اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عشق او حالت و حالتی خاص به او بخشیده و بدون حضور معشوق، او در کنج تنهایی و درد به سر می‌برد. او به تصویر گریه و اشک خود اشاره کرده و می‌گوید که عشقش به قدری عمیق است که نمی‌تواند آن را پنهان کند.