شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون دردِ دلم تو میپسندی بسیار
تن در دادم به دردمندی بسیار
چون خنده همی آیدت از گریهٔ من
زان میگریم تا تو بخندی بسیار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر میگوید که به خاطر درد و رنجی که دارد، از خود گذشتگی کرده و به آن تن داده است. او همچنین اشاره میکند که با وجود گریه و غم، برای اینکه لبخند را بر لبان محبوبش ببیند، به گریه ادامه میدهد. به عبارتی، او خوشحالی محبوبش را به غم خود ترجیح میدهد.