شمارهٔ ۲۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای از رخ چون گلت گلابِ دیده
خار مژهٔ تو برده خوابِ دیده
چون آتش عشقت از دلم برخیزد
میننشیند مگر به آبِ دیده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند. او میگوید که چهره محبوبش مانند گل و عطرش مانند گلاب است و خوابش را تحت تاثیر مژههای او میداند. همچنین، عشق آتشین او بر دلش غلبه کرده و اشکهایش را شبیه به آب میبیند و میپرسد که آیا میتواند این عشق را تحمل کند.