شمارهٔ ۲۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون چشم به یارِ سیم تن میافتد
خون در دل و چشم ممتحن میافتد
چون چشم نگه نداشتم خون شد دل
هر خون که فتد ز چشم من میافتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. وقتی که به یار خوش‌اندام نگاه می‌کند، قلبش پر از احساسات و تاثر می‌شود و اشک از چشمش می‌ریزد. در واقع، نگاه به معشوق باعث می‌شود که دلش خونین و اندوهگین شود. این احساسات عمیق و دردناک ناشی از عشق و خلأ بودن معشوق در زندگی‌اش است.