شمارهٔ ۲۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد یاری می‌افتد که در کنار او نیست و احساسات خود را با آرزوی دیدار او بیان می‌کند. او به خاک و جسم خود اشاره می‌کند که در انتظار بازگشت یار نشسته، و وقتی چشمانش پر از اشک می‌شود، دلش نیز در درد و ناامیدی است. شاعر از معشوق می‌خواهد که در این لحظه‌های انتظار، به او نزدیک‌تر شود.