شمارهٔ ۲۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر احساس عمیق اندوه و غم ناشی از فقدان محبوبش را بیان می‌کند. او می‌گوید که غم محبوب، وجود او را مانند مویی در بدنش در بر گرفته و به خاطر شدت غم و خواری، به خاک در کوی محبوب نزدیک است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هرگز نمی‌تواند از چشمانش اشک بریزد، زیرا این اشک‌ها به شدت بر چهره‌اش تأثیر گذاشته‌اند.