شمارهٔ ۳۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون ایندل غم کشم وطن در خون دید
هر روز ز نو مرا غمی افزون دید
زین خانهٔ تنگ، سیر شد، صحرا خواست
بر اشک سوار گشت چون گلگون دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل بیانگر احساس غم و اندوه شاعر از وضعیت وطنش است که در خون و بحران به سر میبرد. او به تدریج با هر روز غمهای بیشتری را تجربه میکند و از خانهای تنگ و بسته خسته میشود. بنابراین، در آرزوی آزادی و فضای باز، اشکهایش را مانند گل روی زین میبیند و به سوی صحرا میرود.