شمارهٔ ۳۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که دل شکسته پیش تو کشم
بر گلگونش نشسته پیش تو کشم
چون بر گلگون سوار شد یعنی اشک
پیش آی که تنگ بسته پیش تو کشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از احساس دل‌شکستگی و غم خود سخن می‌گوید. او می‌خواهد در کنار محبوبش باشد و از عشقش بگوید. وقتی که دلش شکسته است، به یاد محبوب می‌افتد و اشک‌هایش را به او می‌سپرد. این حس نزدیکی و نیاز به محبت را بیان می‌کند.