شمارهٔ ۳۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، گوینده از دل خود شکایت می‌کند که به خاطر عشق و غم ناشی از آن، آسیب زیادی می‌بیند و گریه و اشک برای او به شدت جاری است. دلش می‌گوید که به این حالت ادامه خواهد داد و عواطفش را در قالب اشک جاری خواهد ساخت. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده‌ی احساس درد و رنج ناشی از عشق است.