شمارهٔ ۴۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را که شد از یک نظر دیده خراب
بنگر که چگونه باز شد رشته ز تاب
از مال جهان مرا چو چشمی و دلی است
آن بر سر آتش است و این بر سر آب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به طرز عمیق و زیبایی اشاره به عشق و تأثیرات آن بر دل دارد. هنگامی که دل به یک نظر محبوب دچار دگرگونی می‌شود، مانند رشته‌ای که از تاب باز می‌شود، تغییراتی در آن ایجاد می‌شود. شاعر سپس به تضاد میان مواد دنیا اشاره می‌کند؛ چشمی و دلی دارد که یکی در آتش و دیگری در آب قرار دارد، نمادی از شدت احساسات و عواطف متضاد.