شمارهٔ ۴۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اول دل من، عشق رخت در جان داشت
چون پیدا شد مینتوان پنهان داشت
آن رفت که در دیده همی گشتم اشک
کامروز به زور باز مینتوان داشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از دل‌باخته‌ای صحبت می‌کند که عشق معشوقه‌اش در وجودش ریشه‌دار شده است. وقتی عشقش آشکار شد، دیگر نمی‌توانست آن را پنهان کند. او از احساساتش یاد می‌کند و اشاره می‌کند که با وجود تمام تلاش‌ها، دیگر نمی‌تواند عشقش را مخفی کند و اشک‌هایش نمایانگر این عشق عمیق هستند.