شمارهٔ ۴۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گرچه غمم از گریستن بیرونست
هر روز مرا گریستن افزونست
ای ساقی جان فروز! در ده جامی
تا سیر بگریم که دلم پرخونست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات احساسات عمیق خود را بیان میکند. با وجود اینکه غمش از گریه کردن کمتر است، روز به روز بیشتر گریه میکند. او از ساقی میخواهد که جامی به او بدهد تا بتواند گریه کند، زیرا دلش پر از درد و رنج است.