شمارهٔ ۳۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس تنهایی و دوری از محبوب است. شاعر در اینجا می‌گوید که چون یار هیچگاه برایش لحظه‌ای هم companionship نمی‌کند، او از این غم به شدت رنج می‌برد. حتی اگر یک لحظه محبوب به او نزدیک شود، او به خاطر نامحرمی نمی‌تواند از این نزدیکی لذت ببرد. این احساسات نشان‌دهنده‌ی اشتیاق و ناکامی در عشق است.