شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر جان که فدای روی اونتوان کرد
از ننگ نظر به سوی او نتوان کرد
از طرهٔ او سخن توان گفت ولیک
انگشت به هیچ موی او نتوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و ستایش عمیق فردی نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که اگر کسی بخواهد جانش را فدای زیبایی معشوق کند، نمی‌تواند به زیبایی او نگاه کند زیرا این کار ننگین است. در مورد زیبایی او صحبت می‌شود، اما نمی‌توان به موی او دست زد و آن را لمس کرد، چرا که آن نیز بیانگر فاصله و احترام به معشوق است. در کل، شعر حاکی از عشق و احترام عمیق و در عین حال ناتوانی در دستیابی به معشوق است.