نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل تحفهٔ دلنواز نتوان آورد

دل کیست که جان فراز نتوان آورد

خواهی که جمال دوست در چشم آری

دریا به سکرّه باز نتوان آورد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به این معناست که نمی‌توان دل زیبا و دلنواز را به دست آورد و هیچ‌کس نمی‌تواند جان خود را به راحتی به اوج برساند. اگر می‌خواهی زیبایی محبوب را در چشم خود ببینی، نمی‌توانی به آسانی به سکر بیاوری، یعنی نمی‌توانی درست و به سادگی بر احساسات و زیبایی‌ها تسلط یابی.