شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا نفس پرستی تو را غم بیش است
ور دل داری ملک تو هر دم بیش است
چه جای دو عالم است کانجا که دل است
هر ذرّه ز صد هزار عالم بیش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت نشان می‌دهد که اگر عشق و محبت به معشوق وجود داشته باشد، انسان هیچ غمی نخواهد داشت. همچنین اشاره می‌کند که جایی که دل قرار دارد، از دو عالم ارزشمندتر است، زیرا هر ذره‌ای از آن مکان از صد هزار عالم بیشتر ارزش دارد. در واقع، عشق و ارتباط عمیق با معشوق، به زندگی معنا و ارزش بیشتری می‌بخشد.