نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر جان که به بحر رهنمون آید زود

بیرون رود از خویش و درون آید زود

یک ذرّه شود دو کون در دید‌هٔ او

و آن ذرّه ز ذرّگی برون آید زود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم تسلیم و نزدیکی به حقیقت اشاره دارند. وقتی شخصی به دریا (نماد عرفان و حقیقت) نزدیک می‌شود، به سرعت از خود جدا می‌شود و به وجود درونی‌اش می‌رسد. او در این حالت به یک وحدت می‌رسد و از حالت بدنی خود فراتر می‌رود. به عبارتی، به تجلی ذاتی و عمیق‌تری از وجود نائل می‌شود.