شمارهٔ ۹۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مباحثه‌ای عمیق در مورد هویت و وجود می‌پردازد. شاعر از رابطه‌ای میان خود و دیگری صحبت می‌کند و از این می‌پرسد که دست کیست که میان او و دیگری قرار دارد. او به سردرگمی‌هایش در مورد هویت خود اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌داند واقعاً کیست. این تردید و جستجو برای فهم خود، پرسش‌هایی را به وجود می‌آورد که او را به فریاد زدن وادار می‌کند.