نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل گفت که رفتنم یقین افتادست

یک یک ورقم فرا زمین افتادست

از عمرِ عزیز اگرچه صد برگم من

بی برگ فتادهام، چنین افتادست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

گل می‌گوید که رفتن من حتمی شده است و به طور پیوسته جلوه‌های زندگی‌ام در حال از بین رفتن است. هرچند که از عمر گرانبهای خود برگ‌های زیادی دارم، اما در نهایت به شکل بی‌برگی و سقوط درآمده‌ام.