شمارهٔ ۱۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بی‌فایده بودن زندگی و زمانه اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه روزها و ایام به او بسیاری از چیزها را داده‌اند، اما عمر و زندگی‌اش را به او نداده‌اند و این حسرت اصلی اوست. او از نداشتن عمر و فرصت کافی برای زندگی کردن lament می‌کند.