شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل گفت که چند اوفتم در پستی
بیرون تازم با سپری از مستی
تا غنچه بدو گفت: سپر میچکنی
انگار که چون من کمری بر بستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به بیان احساسات خود می‌پردازد. او از افتادن در پستی و در عین حال، داشتن انرژی و حالتی مست و خوش خبر می‌دهد. سپس به غنچه اشاره می‌کند که به او می‌گوید برای محافظت از خود نباید بی‌احتیاط باشد، زیرا او نیز مانند رهایی و زیبایی غنچه به خود شکلی داده که می‌تواند بر کمر او تکیه کند. شاعر اینجا به تضاد بین لذت و هشدار اشاره می‌کند.