نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ابری که رخ باغ کنون خواهد شست

گل را به گلاب بین که چون خواهد شست

گل میآید با قدحی خون در دست

از عمر مگر دست به خون خواهد شست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی گل و بارش باران اشاره می‌کند. او می‌گوید که باران (ابری که باغ را می‌شوید) گل را با گلاب هم شستشو خواهد داد. همچنین به حضور گل که با جامی پر از خون آمده، اشاره می‌کند و از عمر می‌گوید که آیا می‌تواند دست خود را از این خون پاک کند یا نه. در کل، این شعر به تضاد زیبایی و درد اشاره دارد.