شمارهٔ ۳۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد
بلبل هر دم مشغلهٔ دیگر کرد
چون خندهٔ گل ز غنچه بس زیبا بود
در تاخت صبا و دهنش پر زر کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، تاگل (گل سرخ) از میان چمن‌ها سر بر می‌آورد و بلبل به طور مداوم مشغول کار تازه‌ای می‌شود. خنده گل که از غنچه زیباتر است، با وزش نسیم به حرکت در می‌آید و بلبل را به شگفتی وا می‌دارد.