نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بشکفت به صد هزار خوبی گل مست

وز رعنایی جلوه گری در پیوست

وآخر چو ندید در جهان جای نشست

ننشست ز پای و میبشد دست به دست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

گل با زیبایی‌های فراوان و شگفت‌انگیزش شکفته شده و جاذبه‌اش در دنیا بی‌نظیر است. اما وقتی که به دنبال جایی برای نشستن در جهان نمی‌گردد، او همچنان در حرکت است و با شادی و سرور به دست در دست مردم می‌دهد.