نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون شور ز گل در دل بلبل افتاد

در هر رگ او هزار غلغل افتاد

از باد صبا شور ز عالم برخاست

وز گریهٔ ابر خنده بر گل افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به توصیف حال بلبل می‌پردازد که به خاطر عشق به گل، شور و هیجان شدیدی در دلش رخ می‌دهد. این شور به گونه‌ای است که در تمام وجود او اثر می‌گذارد و به او احساس زندگی می‌بخشد. همچنین، باد صبا به این شورو حال کمک می‌کند و در نتیجه، ابرها نیز به خاطر این زیبایی گل، به خنده درمی‌آیند.