شمارهٔ ۳۶ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر تو همه داری همه در آتش باش
ور بیهمهای بیهمه گردن کش باش
هیچ است همه از همه پس هیچ مگوی
ور هیچ نداری همه داری خوش باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این است که اگر همه چیز داری، باید در آتش احساسات و مشکلات زندگی نیز بسوزی. و اگر هیچ چیز نداری، باز هم باید خوشحال و راضی باشی. در نهایت، هر چه داریم یا نداریم، در اصل بی‌اهمیت است و نباید به دنبال نداشته‌ها باشیم.