شمارهٔ ۴۹ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا ز غم عشق تو جانم خون شد
هر دم ز تو دردی دگرم افزون شد
زان روز که دل جان و جهان خواند ترا
جان بر تو فشاند و از جهان بیرون شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات از شاعر نشاندهندهی غم و عشق عمیق او به محبوبش است. او بیان میکند که عشقش باعث شده جانش پر از درد و رنج شود و هر روز بر این درد افزوده میگردد. از روزی که دل و جانش به عشق محبوبش پیوسته، تمامی وجودش را برای او فدا کرده و از دنیای مادی جدا شده است.