شمارهٔ ۵۸ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم: ز فناء خود چنانم که مپرس
گفتا:به بقائیت رسانم که مپرس
یعنی چو به نیستی بدیدی خود را
چندان هستی بر تو فشانم که مپرس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تجربه‌ی فنا و نیستی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید وقتی به نابودی خود پی برد، دیگری به او وعده می‌دهد که با وجود این فنا، هستی زیادی به او خواهد بخشید. به بیان دیگر، از طریق درک نیستی می‌توان به بقای واقعی و معانی عمیق‌تری از وجود دست یافت.