شمارهٔ ۵۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از عشق و حالاتی که در آن غرق است سخن می‌گوید. هر لحظه، به دلیل عشق، در حال سجده و عبادت است و در اعماق وجودش، غرق محبت و عشق است. همچنین اشاره می‌کند که مدت‌هاست از وجود واقعی خود دور شده و اکنون اگر زنده است، در وجودی دیگر و جدید زندگی می‌کند.