رباعی شمارهٔ ۳۷ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این موضوع اشاره دارند که زندگی و ثروت دنیا زودگذر و فانی است. هیچ‌کس نتوانسته به‌طور جاودانی در این دنیا بماند. بنابراین، زندگی باید با درک این حقیقت که وجود ما موقتی است، سپری شود. در واقع، باید با آگاهی از این عارضی بودن زندگی، به زندگی ادامه دهیم.