رباعی شمارهٔ ۱۷ شیخ بهایی
شیخ بهایی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در میکده دوش، زاهدی دیدم مست
تسبیح به گردن و صراحی در دست
گفتم: ز چه در میکده جا کردی؟ گفت:
از میکده هم به سوی حق راهی هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به دیدن زاهدی در میکده می‌پردازد که حالتی مست دارد و تسبیح به گردن و صراحی در دستش است. وقتی از او می‌پرسد چرا در میکده است، زاهد پاسخ می‌دهد که حتی از میکده هم می‌توان به سوی حقی حرکت کرد. این شعر به رابطه میان دنیا و معنویت و جستجوی حقیقت اشاره دارد.