ملک‌الشعرا بهار
زندگی‌نامهٔ ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نمایندهٔ مجلس شد و سال‌ها استاد دورهٔ دکتری ادبیات دانشسرای عالی و دانشکدهٔ ادبیات بود. به علت پیوستن به مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان، چند بار تبعید و زندانی شد که سال‌های زندان و تبعید از پربهره‌ترین سال‌های زندگی ادبی وی بوده است. بهار در روز دوم اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی در خانهٔ مسکونی خود در تهران زندگی را بدرود گفت و در شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. از معروف‌ترین آثار وی دیوان اشعار، سبک‌شناسی (که در سه جلد دربارهٔ سبک نوشته‌های منثور فارسی نوشته شده)، تاریخ احزاب سیاسی، تصحیح برخی از متون کهن مانند تاریخ سیستان و مجمل التواریخ و القصص، تاریخ بلعمی را می‌توان نام برد.
آثار ملک‌الشعرا بهار
شعرهای ملک‌الشعرا بهار
- شمارهٔ ۷۷ - بهار در اسفند — امسال شگفتی به کار آمد
- شمارهٔ ۸۰ - لغز — چیست آن گوهر که درد خسته درمان می‌کند؟
- شمارهٔ ۷۳ - — ز رنج دستم گر آسمان نزار آورد
- شمارهٔ ۷۶ - وداع — به روی روز چو از خون اثر پدید آمد
- شمارهٔ ۷۸ - ای هوار محمد! — دارد سرهنگ شهریار محمد
- شمارهٔ ۷۵ - یک صفحه از تاریخ — جرم خورشید چوازحوت به برج بره شد
- شمارهٔ ۷۹ - دماوندیۀ دوم — ای دیو سپید پای در بند
- شمارهٔ ۷۴ - زن شعر خداست — خانم آن نیست که جانانه و دلبر باشد
- شمارهٔ ۸۳ - خیال خام — کسان که شور به ترک سلاح عام کنند
- شمارهٔ ۸۶ - شهربند مهر و وفا — در شهربند مهر و وفا دلبری نماند
- شمارهٔ ۸۵ - هند و ایران — هند و ایران برادران همند
- شمارهٔ ۸۱ - نکوهش چرخ (راستگوی شادزی) — ویحک ای افراشته چرخ بلند
- شمارهٔ ۸۴ - در وصف نوروز — بهار آمد و رفت ماه سپند
- شمارهٔ ۸۸ - یک شب شوم! — شب چو دیوان به حصار فلکی راه زدند
- شمارهٔ ۸۲ - آمال شاعر — فروردین آمد، سپس بهمن و اسفند
- شمارهٔ ۸۷ - مسجد سلیمان — حق‌پرستان سلف، کاری نمایان کرده‌اند
- شمارهٔ ۹۵ - بهاریه — رسید موکب نوروز و چشم‌فتنه غنود
- شمارهٔ ۹۳ - هفت شین — شد وقت آنکه مرغ سحر نغمه سر کند
- شمارهٔ ۹۴ - در محرم — در مُحَرَّم اهلِ ری خود را دگرگون می‌کنند
- شمارهٔ ۹۲ - غدیر خم — گر نظر در آینه یکره بر آن منظر کند
- شمارهٔ ۹۰ - کیک نامه — چون اختران پلاس سیه بر سر آورند
- شمارهٔ ۹۱ - گناه آدم و حوا — صبح چون شاه فلک بر تختگه مأوی کند
- شمارهٔ ۹۶ - سپید رود — هنگام فرودین که رساند ز ما درود
- شمارهٔ ۸۹ - صیقل عشق — گلعذاران جهان بسیارند