شمارهٔ ۱۸۱ بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوقه سخن می‌گوید. شاعر از زلف‌های پرچین و خم او می‌گوید که مانند کمند دل‌های بسیاری را به دام می‌اندازد و چشمان او آرامش را به دل می‌بخشند. او به زیبایی و لطافت جسم معشوقه اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ چیزی به نرمی او نیست. همچنین شاعر به مضطرب و نالان بودن خود از جدایی و عشق اشاره می‌کند و از معشوقه می‌خواهد که با او جور نباشد، زیرا این اقبال او از جانب خداوند است. کلیت شعر از عشق و زیبایی، احساسات عمیق و درد جدایی حکایت می‌کند.