شمارهٔ ۲۱۸ بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف شب و تنهایی شمس می‌پردازد و به تبعیت از او اشاره می‌کند. او از چاکران و خدمتگزاران خوشبختی می‌گوید که مورد توجه و لطف پادشاه قرار می‌گیرند. شاعر از خیانت با ترس صحبت می‌کند و به سرنوشت کسانی که به دنیا وابسته‌اند، اشاره می‌کند. او از افرادی که به معنویات نزدیک می‌شوند و از ظواهر دور می‌افتند، تمجید می‌کند و همچنین به اشاره به رنج و عجز موجود در دنیا می‌پردازد. در نهایت، شاعر از آشفتگی خود و احساسات متناقض درونش می‌گوید و به این نکته تاکید می‌کند که کلمات و شعر او به شکل‌های مختلفی می‌تواند تعبیر شود.