شمارهٔ ۲۷ بلند اقبال
بلند اقبال / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ماهی صفت فرو شده ماهی به زیر آب
ماهی نگشته طالع گاهی به زیر آب
اخترشناس گفت به چرخ است ماه کاش
می بود و می نمود نگاهی به زیر آب
گیسوی یار در نظرم جلوه میکند
یا درشنا است مار سیاهی به زیر آب
گردند اندر آب همه ماهیان کباب
گر بر کشم ز سوز دل آهی به زیر آب
آب است زیر چاه وعجب اینکه لعل دوست
هست آب خضر و دارد چاهی به زیر آب
جز جسم من که ساکن وآب از سرم گذشت
گاهی ندیده کس پر کاهی به زیر آب
باشد بلنداقبال از آه واشک خویش
گاهی به روی آتش وگاهی به زیر آب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حال و احساسات شاعر می‌پردازد که در آن به تجارب و افکار خود به صورت نمادین اشاره میکند. او از ماهی‌هایی که در زیر آب و وضعیت خود غرق در عواطف هستند سخن می‌گوید و به اطراف خود از جمله زیبایی‌ها و غم‌ها اشاره میکند. همچنین به نجوم و فاصله‌ها اشاره کرده و حسرت می‌خورد که ای کاش ستاره‌ای، نور و نگاهی به زیر آب می‌انداخت. گیسوی یار هم در تصویر شاعر نمایان است و نشانه‌ی عشق و اشتیاق اوست. با استفاده از تشبیهات و نمادها، شاعر به ترس و اندوه انسان از تکیه بر عشق و دلبستگی‌های گوناگون اشاره میکند و به درک عمیق‌تری از حالت انسانی و مشکلات آن می‌رسد. در نهایت، او به جستجوی امید و قدرت در دشواری‌ها و شاعرانگی خود با اشک و آه می‌پردازد.