شمارهٔ ۲۷۷ بلند اقبال
بلند اقبال / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
زلفت شب قدر است ورخت ماه مبارک
از این شب واین ماه تعالی وتبارک
درماه مبارک شب قدراست نهان لیک
پنهان به شب قدر تو شدماه مبارک
پسته شده خندان برچشم تو زبادام
خوار آمده پیش رطب لعل تو خارک
زآن گشته ای ازموی زره پوش کز ابروی
چشم تو به روی تو کشیده است بلارک
دانی ز چه اقبال من اینگونه بلنداست
چون خاک رهت گشته مرا زینت تارک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی شب قدر و ماه مبارک رمضان را توصیف می‌کند. شاعر از شب قدر به‌عنوان شبی خاص و مقدس یاد می‌کند که در آن برکات و رحمت‌های الهی نازل می‌شود. او همچنین با تشبیه زیبایی چهره معشوق به ماه، این زیبایی را تحسین کرده و به مقایسه آن با دیگر چیزها می‌پردازد. در ادامه، شاعر به احساس خوشبختی و سعادت خود اشاره می‌کند که به واسطه محبت و نزدیکی به معشوق حاصل شده است. در مجموع، شعر بازتابی از عشق، زیبایی و اهمیت زمان‌های خاص در زندگی است.