شمارهٔ ۳۰۰ بلند اقبال
بلند اقبال / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به چین زلفت ار مشک ختا گفتم خطا گفتم
تورا مه گفتم ار مه را سها گفتم خطا گفتم
اگر قد تورا سرو سهی خواندم غلط خواندم
وگر خد تو را ماه سما گفتم خطا گفتم
تو را گر سست عهد وسخت دل گفتم مرنج از من
ندانستم غلط کردم خطا گفتم خطا گفتم
نگویدجز به جانان شرح حال خویشتن عاشق
من ار راز دل خود با صبا گفتم خطا گفتم
بلند اقبال مشک افشان کجا باشد هما را پر
اگر آن زلف را پر هما گفتم خطا گفتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از تشبیهات و استعاره‌ها به توصیف زیبایی محبوب خود می‌پردازد. او به اشتباهات خود در توصیف ویژگی‌های محبوب اشاره می‌کند و از جمله می‌گوید که اگر زلف او را با مشک یا قد او را با سرو مقایسه کرده، یا او را به عنوان ماه و سها معرفی کرده، همه‌اش خطاست. شاعر همچنین به دلشکستگی و عذرخواهی از محبوب می‌پردازد و می‌گوید که عاشق باید راز دلش را فقط به محبوب بگوید. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که شاید او به زیبایی محبوبش نادرست پرداخته باشد، اما در هر حال عشق او حقیقی است.