شمارهٔ ۷۴ بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و غم ناشی از محبت و فراق می‌گوید. او از ستم و عذاب‌های ناشی از عشق می‌نالد و به پریشانی دل و ضعف جسمی خود اشاره می‌کند. همچنین از وعده‌هایی که طرف عشق به او داده، و از بی‌تفاوتی او در قبال این دردها سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی‌های معشوق و نیش او که شیرین است اشاره می‌کند و در نهایت به ناامیدی و درد دل خود می‌پردازد. او از معشوق می‌خواهد که به او کمک کند و یادآوری می‌کند که عشقش چقدر او را به زحمت انداخته است.