شمارهٔ ۸۴ بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که اگر تو دلدار من هستی، پس چرا با دیگران حشر و نشر داری؟ او مکرراً به ویژگی‌های زیبایی و جذابیت‌های معشوق اشاره می‌کند و وجود این زیبایی‌ها را با توجه به ارتباط آنها با دیگران زیر سؤال می‌برد. شاعر از زیبایی‌های معشوق چون چهره و گیسو سخن می‌گوید و در عین حال به عهدشکنی و دوری از وفا اشاره می‌کند. او از او می‌خواهد که در مورد عشق و دوستی صادق باشد و نگرانی خود را در مورد تأثیر دیگران بر روی عشقشان ابراز می‌کند. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که برخلاف وعده‌های گذشته‌اش، بی‌وفایی نکند.